Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

H AEK στο πνεύμα των Χριστουγέννων (κι ας μη πιστεύω στα πνεύματα…)

Ο καθένας μας είναι μια ιστορία της ΑΕΚ. Δεν είναι καταπληκτικό; Έχουν γίνει μελέτες επί μελετών, μέσα στο ίδιο σπίτι, με τον ίδιο πατέρα, την ίδια μητέρα: το ένα παιδί γίνεται άγιος, το άλλο δαίμονας. Γιατί; Αυτό δεν σας λέει κάτι, δεν αποδεικνύει ότι ο καθένας αντιλαμβάνεται τα πράγματα διαφορετικά; Εξαιρουμένων λοιπών αυτών που λειτουργούν με σκοπό την εξυπηρέτηση συμφερόντων και αναλογιζόμενοι ότι η αντίληψη του καθενός δεν είναι άσχετη με την κοινωνικοπολιτική του ωρίμανση και την ταξική του συνείδηση, ας δείξουμε κατανόηση σε αυτούς που για την πορεία της ΑΕΚ τους φταίει η ατυχία του ανάδρομου Ερμή, ο Αραβίδης, η πανσέληνος που προκαλεί νευρικότητα, ο Κετσπάγια κτλ. Όλοι είμαστε ΑΕΚ έχοντας στο μυαλό μας ένα διαφορετικό κόσμο ο καθένας, με μια διαφορετική ιστορία για την ΑΕΚ.


Εδώ μπαίνει ένα μεγάλο «γιατί». Πώς συμβαίνει αυτό; Τι το κοινό έχουμε, τι μας έφερε όλους μαζί στην αγκαλιά της μεγαλύτερης ομάδας του κόσμου; Δεν ξέρω. Ξέρω όμως ότι υπάρχει κάτι. Υπάρχει κάτι. Κάτι σαν το πνεύμα των Χριστουγέννων κι ας μη πιστεύω στα πνεύματα. Μ’ αρέσει να το βλέπω σαν μαγεία κι ας μη πιστεύω στη μαγεία. Είναι ένα πραγματικό θαύμα κι ας μη πιστεύω στα θαύματα κι ας είναι η ΑΕΚ το θαύμα των προσφύγων αφού κι εγώ που το λέω αυτό ξέρω ότι κανένα λαϊκό δημιούργημα δεν αποτελεί θαύμα. Ακόμα και τότε ο καθένας έφερε τη δική του ιστορία που έγινε ΑΕΚ.

Μερικοί από εμάς νιώθουν ότι ΑΕΚ είναι ο ξεριζωμός. Μερικοί είναι μονίμως βουτηγμένοι στη σύγχυση ψάχνοντας να βρουν γιατί έγιναν ΑΕΚ. Μερικοί αυτή τη στιγμή ακριβώς νιώθουν μεγάλη απελπισία από την αγωνιστική εικόνα της ομάδας. Μερικοί νιώθουν πίκρα για μια κατάσταση που δεν την αισθάνονται ΑΕΚ. Κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι ΑΕΚ είναι η έξαρση από το γκολ του Καραγκιοζόπουλου, η χαρά από το γκολ του Σαβέφσκι στη Γλασκόβη. Μερικοί δημιουργούν υπέροχους κραδασμούς με τις μεταγραφές του Κωστή ή του Ντέμη και κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι ολόκληρη η ιστορία της ΑΕΚ αντικατοπτρίζεται ιδανικά μέσα από το ταξίδι στο Βελιγράδι. Σε όλους αξίζει η ΑΕΚ. Όλοι είναι αδέλφια. Όλοι είναι όμορφοι άνθρωποι σαν ΑΕΚτζήδες. Έχω μια τεράστια αγκαλιά για όλους. Είναι μέρος της ΑΕΚ άρα και μέρος του εαυτού μου. Το μυστήριο είναι ότι όλα τα παραπάνω και πολλά περισσότερα μας έφεραν όλους μαζί εδώ στην κοινή πατρίδα… Στην πατρίδα ΑΕΚ.
Πρέπει να αντιμετωπίσουμε την δήθεν προσέγγιση: που λες σε κάποιον ότι αγαπάς την ΑΕΚ και αυτός όλο σοφιστικέ απορία και σοβαροφάνεια σε ρωτάει: «Τι ακριβώς εννοείς;». Έχουμε φτάσει στο σημείο να μην ξέρουμε πως να βιώσουμε την αγάπη μας για την ΑΕΚ. Ότι έρχεται προς το μέρος μας, ότι έρχεται προς το μέρος των οπαδών, περνάει μέσα από το φίλτρο της εμπορευματοποίησης και μέχρι να φτάσει σε μας έχει πάψει να είναι αυτό που είναι και έχει γίνει αυτό που θέλουν οι έμποροι των ονείρων μας να είναι. Έτσι παγιώνεται μια κατάσταση που βολεύει αυτούς. Δεν αναπτύσσεται η επαφή με το σύλλογο που αγαπάμε, δεν ωριμάζει η σχέση μας με την ΑΕΚ. Και μέσα σε αυτό το κλίμα κάποιοι οπαδοί της ΑΕΚ έχουν αποδεχτεί ότι απλά είναι πελάτες κάποιας εταιρείας. Είπαμε όμως: ο καθένας από τους οπαδούς της ΑΕΚ είναι μια ολόκληρη ιστορία. Μια μοναδική ιστορία της ΑΕΚ. Μια θαυμαστή ιστορία της ΑΕΚ. Όποια κι αν είναι αυτή η ιστορία του καθενός μας, ας τη σεβαστούμε. Ας αγαπήσουμε την ιστορία του άλλου. Ας αγκαλιάσουμε τη διαφορετική ιστορία. Ας μάθουμε να συγχωρούμε ακόμα και την ανιστόρητη ιστορία. Ποτέ δεν γνωρίσουμε την ΑΕΚ αν δε μάθουμε να συγχωρούμε. Ακόμα κι αυτούς τους οπαδούς που έκαναν ή κάνουν κακό στην ΑΕΚ με την νοοτροπία τους. Αν η αγάπη τους για την ΑΕΚ είναι αγνή κάποια στιγμή θα καταλάβουν. Ας μάθουμε να συγχωρούμε τους άλλους οπαδούς της ΑΕΚ, γιατί αν δεν το κάνουμε αυτό θα τους μετατρέψουμε σε νεκρά πουλιά που θα τα κουβαλάμε στην πλάτη μας και θα μας βαραίνουν. Προσοχή όμως ΠΟΤΕ δεν θα πρέπει να συγχωρούμε αυτούς που οδήγησαν τους οπαδούς της ΑΕΚ σε λάθος μονοπάτια, γιατί τότε τα νεκρά πουλιά θα είμαστε εμείς μαζί με αυτούς.
Κανείς δεν μπορεί να γιατρέψει τις πληγές της ΑΕΚ. Έγιναν πριν καν το πάρουμε είδηση και στη συνέχεια μας έκαναν να κάνουμε κατ’ εξακολούθηση κάποια πράγματα, ώσπου τα πράγματα αυτά μπαίνουν συνεχώς ανάμεσα σε μας και σε αυτό που πραγματικά είναι η ΑΕΚ. Και με τον τρόπο αυτό χάνουμε την ΑΕΚ για πάντα.

Που βρίσκεται η ΑΕΚ που χάσαμε; Κοιτάξτε να δείτε: Λένε ότι το 99% των επιστημόνων που βάδισαν ποτέ πάνω στη Γη, ζουν στην εποχή μας. Αυτό μεταξύ άλλων συνεπάγεται ότι τα πράγματα εξελίσσονται τόσο γρήγορα που, τη στιγμή αυτή ακριβώς που διαβάζετε ακόμα ένα από τα καταπληκτικά κείμενα μου, τα περισσότερα γνωστά καταστημένα μοντέλα που επιβάλει ο «αθλητισμός» της αγοράς φθίνουν. Αυτό τώρα αρνούνται να το συνειδητοποιήσουν, η δυσκολεύονται, ή δεν τους αφήνουν να το συνειδητοποιήσουν τα μικρά ή τα μεγαλύτερα συμφέροντα που εξυπηρετούνται από μια κατάσταση που ήδη ανήκει στο χτες.

Προκειμένου λοιπόν να εκμεταλλευτούμε το σήμερα για να πάμε στο αύριο που απέχει μόλις μια μέρα, χρειαζόμαστε μια συγκεκριμένη κουλτούρα ανατροπής και οπαδούς της ΑΕΚ με τα συγκεκριμένα εκείνα χαρακτηριστικά που θα μας βοηθούν να επανεφευρίσκουμε συνεχώς τους δρόμους των προσφύγων προγονών μας.

ΥΓ.1 Η αληθινή αγάπη για την ΑΕΚ, όπως εκφράζεται από τον εκάστοτε μεγαλομέτοχο, είναι όπως τα φαντάσματα: πολλοί μιλούν γι’ αυτήν, αλλά κανείς δεν την έχει δει.

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

Παναγιώτης Αλιατάς

πηγή: aek-live.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου