Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΗΠΕΔΙΚΟ ΤΟΥ Β. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΤΑΣΟ ΤΣΑΤΑΛΗ.

ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΗΠΕΔΙΚΟ ΤΟΥ Β. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΤΑΣΟ ΤΣΑΤΑΛΗ.

Η «επιτυχία» των κατευθυνόμενων ΑΕΚτζήδικων Μέσων Εξημέρωσης και Εξαπάτησης βασίζεται είτε στην δημοσίευση ψεμάτων, είτε στην (σκόπιμη εννοείται) παρερμηνεία των γεγονότων. Όταν κάποιες φορές τους απευθύνονται κείμενα με τα οποία δίνονται απαντήσεις στα όσα γράφουν είτε επιλέγουν να μην τα δημοσιεύσουν καθόλου, είτε τα δημοσιεύουν συνοδευμένα με χλευστικά (τρομάρα τους) κακεντρεχή και κακογραμμένα σχόλια. Σήμερα δημοσιεύουμε την επιστολή απάντηση του μέλους του Σωματείου Β. Αργυρόπουλου σε κείμενο που δημοσιεύτηκε στην «ΩΡΑ» με την υπογραφή του Τάσου Τσατάλη. Η επιστολή αυτή αποτέλεσε την έμπνευση για κάποια ανώνυμα «περιπαιχτικά» (τρομάρα τους) σχόλια, έτσι ώστε να γλυτώσουν πιθανή μήνυση.   

Εκτός από την επιστολή-απάντηση του κυρίου Αργυρόπουλου δημοσιεύονται και οι αποδείξεις πληρωμής των συνδρομών του που αφορούν τα έτη 2014 και την 2ετία 2015-2016 (βλέπε εδώ). Όπως μπορεί καθένας μας να παρατηρήσει η συνδρομή του 2014 πληρώθηκε στην Γ.Σ. της 31ης Ιούλη 2014 (όταν ιδρύθηκε για 2η φορά η Κ.Α.Ε.), ενώ αυτές του 2015 και του 2016 με ταχυδρομική επιταγή στις 10 Νοέμβρη 2016. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι όσα κυκλοφορεί ο Αλεξίου σχετικά με το ότι ο κύριος Αργυρόπουλος είναι από χρόνια ανενεργό μέλος και πως δεν έχει εξοφλήσει τις συνδρομές του είναι απολύτως ψευδή και λέγονται εκ του πονηρού. Ακολουθεί η επιστολή-απάντηση του κυρλιου Αργυρόπουλου στον Τάσο Τσατάλη.


ΔΙΑΡΚΗΣ ΓΗΠΕΔΙΚΗ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΠΙΣΤΕΥΜΕΝΟΥΣ ΡΕΠΟΡΤΕΡΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΓΡΑΦΟΥΣ

ΜΕΡΟΣ Α’: ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΑΝΑΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ ΩΣ ΔΗΜΟΣΙΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΕΡΓΟ Ν. 2730/25-8-1999 ΚΑΙ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΙΔΙΟΚΤΑΣΚΕΥΗΣ ΜΕ ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΚΟ-ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ

Η εμπαθής, κακόβουλη και συκοφαντική Δημόσια επίθεση από τις στήλες της πρώτης σελίδας της εφημερίδας «Νέα ώρα για Σπορ» του συντάκτη Τσάταλη κατά του προσώπου μου και δύο ακόμη μελών του σωματείου «ως περιφερόμενη κομπανία στους κόλπους του συλλόγου που χτυπάει την Αγιά Σοφιά» υπενθυμίζει και επαναφέρει στην μνήμη την διαρκή έντυπη γηπεδική παραπληροφόρηση διαστρέβλωση, αποσιώπηση και απόκρυψη της γηπεδικής αλήθειας που κατά κανόνα ακολουθεί και διατυπώνει από την πρώτη ημέρα του γηπεδικού προβλήματος. Άλλοτε χαρακτηρίζοντας ως «Δρώσα πέμπτη φάλαγγα στους κόλπους του σωματείου κατά της Αγιάς Σοφιάς». Τέτοια αβάσιμα, ατεκμηρίωτα, κακόβουλα και συκοφαντικά ψευδέστατα λιβελλογραφήματα δεν μπορεί να μείνουν αναπάντητα.

«Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω». Ο συγκεκριμένος συντάκτης δεν δικαιούται ηθικά να ομιλεί τουλάχιστον για το γηπεδικό πρόβλημα, διότι έχει βεβαρημένο γηπεδικό παρελθόν και είναι μέρος του δημιουργηθέντος γηπεδικού προβλήματος, καθόσον έχει παίξει πρωτεύοντα ρόλο ως συντάκτης της συγκεκριμένης εφημερίδας η οποία λειτουργούσε σαν γραφείο τύπου που αρχι-εγκληματικού αρχικαταστροφέα προέδρου του συλλόγου στον σχεδιασμένο γηπεδικό σκοταδισμό, στην παραπληροφόρηση, στην διαστροφική διαστρέβλωση, στην αποσιώπηση και στην απόκρυψη της σύμμετρης αυθεντικής γηπεδικής αλήθειας. Αν και την γνώριζε πολύ καλά (είχε αναλυτικά ενημερωθεί) του χρυσοφόρου ολυμπιακού γηπεδικού λαχείου της Νομοθετικής δωρεάν ανακατασκευής του γηπέδου ως Δημόσιο Ολυμπιακό Έργο του Ν. 2730/25.6.1999 με τους πλέον προνομιακούς και ευεργετικούς όρους που ουσιαστικά ήταν «θεόσταλτο» χρυσοφόρο γηπεδικό λαχείο–δώρο. Ήταν μια χρυσή ιστορική ευκαιρία να αποκτήσει ο σύλλογος εντελώς δωρεάν ένα υπερσύγχρονο γήπεδο υψηλών ολυμπιακών προδιαγραφών που θα εξυπηρετούσε κατά τον καλύτερο και άριστο τρόπο τα μέγιστα ζωτικά γηπεδικά συμφέροντα και δικαιώματα του συλλόγου και αποτελούσε την πλέον επωφελέστατη ΑΡΙΣΤΗ και ΤΕΛΕΙΑ γηπεδική λύση, που συνδύαζε όλα τα συγκριτικά γηπεδικά πλεονεκτήματα και κανένα μειονέκτημα.

ΕΝ ΤΟΥΤΟΙΣ ΕΓΙΝΕ διαπρύσιος κήρυκας, και ένθερμος και φλογερός με υπερβάλλοντα ζήλο διαφημιστής-προπαγανδιστής της προβολής μονομερώς και προαγωγής των αποδεδειγμένων αυτοκαταστροφικών, αυτοκτονικών και εγκληματικών προτάσεων των γηπεδικών σχεδίων Γρανίτσα για ιδιοκατασκευή με ιδιωτική αυτοχρηματοδότηση ενός ιδιωτικού αθλητικο-εμπορικού συγκροτήματος για ιδιοτελή εκμετάλλευση και διαχείριση. Γηπεδική πρόταση που ήταν πραξικοπηματική και παράνομη, διότι απέβλεπε στην κατάργηση του νομοθετημένου χρυσοφόρου γηπεδικού λαχείου, της δωρεάν ανακατασκευής του γηπέδου ως Δημόσιο Ολυμπιακό Έργο του Ν. 2730/25.6.1999 που ήταν η επωφελέστατη ιδανική ΑΡΙΣΤΗ και ΤΕΛΕΙΑ γηπεδική λύση και να νομοθετηθούν οι γηπεδικές προτάσεις των σχεδίων Γρανίτσα που ήταν οι πλέον επαχθέστατες, δυσμενέστατες και επιβλαβέστατες, δυσβάστακτες, αυτοκαταστροφικές, αυτοκτονικές και οι οποίες δεν περιείχαν κανένα συγκριτικό γηπεδικό πλεονέκτημα παρά μόνον αρνητικά γηπεδικά μειονεκτήματα.

Επιτακτικά προβάλλουν τα ερωτήματα:
  • Για ποιους λόγους και με ποια κριτήρια υπερθεμάτιζε, διαφήμιζε, προπαγάνδιζε και «καθαγίαζε» με υπερβάλλοντα ζήλο τα αυτοκαταστροφικά γηπεδικά σχέδια Γρανίτσα για το σωματείο και αποσιωπούσε και απέκρυπτε τη Νομοθετική χρυσοφόρο δωρεάν ανακατασκευή του γηπέδου ως Δημόσιο Ολυμπιακό Έργο του 2730/25.6.1999 και αυτή την γηπεδική προπαγάνδα ακολουθούσαν σχεδόν ομοιόμορφοι και μεθοδικά σχεδόν οι περισσότεροι ρεπόρτερς.
  • Μήπως δεν γνώριζε ότι οι διατάξεις του άρθρου 19 του Ν. 3044/27.8.2002 ΑΠΕΣΥΡΑΝ και ΑΠΕΝΤΑΞΑΝ το γήπεδο από τον φάκελο των Ολυμπιακών αγώνων και των ολυμπιακών έργων του Ν. 2730/25.6.1999 που ήταν ενταγμένο, και οι διατάξεις του άρθρου 19 άνοιξαν τις πύλες της κολάσεως για το σωματείο και οδήγησαν στο γηπεδικό Βατερλό, στην καταστροφική ολοσχερή γηπεδική κατεδάφιση, στην γηπεδική πανωλεθρία και συντριβή, στην εσχάτη δραματική γηπεδική τραγωδία και συμφορά και στο γηπεδικό ολοκαύτωμα με τις ολέθριες συνέπειες για το μαρτυρικό σωματείο.
  • ΓΙΑΤΙ έγραφε επίμονα ασύστολες γηπεδικές ψευδολογίες ότι ο Κόκκαλης έβγαλε το γήπεδο από τον φάκελο των Ολυμπιακών Έργων για να βάλει στη θέση του το Καραϊσκάκη. Μήπως για να αποπροσανατολίσει και να συγκαλύψει τα συνειδητά και οργανωμένα γηπεδικά εγκλήματα σε βάρος του σωματείου και να προστατεύσει τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς και λοιπούς συνενόχους υποθάλποντας τους γηπεδικούς εγκληματίες.
  • Μήπως γνωρίζει πόσο χρεώθηκε το σωματείο από την εγκληματική κατεδάφιση; ΓΙΑΤΙ να «φορτωθεί» υπερβολικά μεγάλο χρέος το σωματείο αφού ήταν εξασφαλισμένη η δωρεάν ανακατασκευή του ως Δημόσιο Ολυμπιακό Έργο του Ν. 2730/25.6.1999, και ποιοι το καρπώθηκαν. Εάν ήταν προσωπική τους περιουσία την ίδια απόφαση και επιλογή θα έκαναν;
ΜΕΡΟΣ Β΄: ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥ ΝΕΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ (ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ) ΑΡΘΡΟ 42 Ν. 4277/1.8.2014

1. Με την αναγγελία της ανέγερσης του νέου γηπέδου με την επωνυμία Αγία Σοφία το Σεπτέμβριοι του 2013, ο φίλαθλος κόσμος του συλλόγου δοκίμασε βαθιά ανακούφιση γιατί επίστευσε ότι επιτέλους το σωματείο θα αποκτούσε ιδιόκτητη γηπεδική στέγη και θα απαλλάσσονταν από το γηπεδικό «ΑΓΟΣ» που του είχαν δημιουργήσει οι προηγούμενες διοικήσεις μετριάζοντας τον πόνο από την κατάπτωση στην Γ΄ Εθνική όλων σχεδόν των τμημάτων (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλλεϋ).

Μόλις εδόθη το σχετικό νομοσχέδιο στην Δημόσια διαβούλευση 6 εκλεκτά, ανιδιοτελή, πρωτοπόρα, έντιμα και ικανά μέλη του σωματείου που έτυχε να διαβάσουν το κείμενο εντόπισαν τις μεγάλες παγίδες που περιείχε το άρθρο 42 του Νομοσχεδίου. Κατέθεσαν τις ενστάσεις τους και ΖΗΤΗΣΑΝ να αποσυρθούν οι επαχθέστατοι και επιβλαβέστατοι όροι για το σωματείο που δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά. (Για αυτήν τους την ενημερωτική γηπεδική παρέμβαση για το συμφέρον του σωματείου χλευάσθηκαν, λοιδορήθηκαν, στοχοποιήθηκαν, διαπομπεύθηκαν και κατασυκοφαντήθηκαν από τα λιβελλογραφήματα του κίτρινου τύπου και ιδιαίτερα του συγκεκριμένου συντάκτη), διότι: 

α) Τα εν λόγω μέλη απέδειξαν ότι η ρύθμιση ΚΑΤΑΡΓΟΥΣΕ την ιδιοκτησία του γηπεδικού οικοπέδου που διέθετε με την υπ’ αριθμ. 62032/2.9.1934 απόφαση παραχώρησης της Δ/νσης Πρόνοιας Τμήμα Κατοικίας το σωματείο. Η απόφαση αυτή είχε εκδοθεί στα πλαίσια της προσφυγικής Νομοθεσίας Αποκατάστασης Προσφύγων και Προσφυγικών σωματείων και ο αποκτηθείς με τον τρόπο αυτό τίτλος ιδιοκτησίας είχε μεταγραφεί στο 1326 βιβλίο μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Αθηνών με αύξοντα αριθμό 386 την 11ην Φεβρουαρίου 1947. 

Η ρύθμιση του άρθρου 42 την ΜΕΤΕΤΡΕΨΕ σε Δημόσιο ακίνητο και Δημόσια περιουσία και την παραχωρούσε προστιθέμενη με 3,5 ακόμη στρέμματα έκτασης του Δημοσίου εκ νέου στο αθλητικό σωματείο κατά χρήση, διοίκηση και διαχείριση για την εκπλήρωση του καταστατικού του σκοπού και την κατασκευή αθλητικού κέντρου Μνήμης και Πολιτισμού με την επωνυμία «Αγία Σοφία». Πρόκειται για κατάφορη άδικη, ανήθικη ασέβεια και προσβολή της γηπεδικής παράδοσης και ιστορίας του συλλόγου για ιεροσυλία και βεβήλωση των ιερών και των αγίων του σωματείου και προσβολή και παραβίαση των νομίμων κεκτημένων γηπεδικών δικαιωμάτων του σωματείου, που με διάφορες γηπεδικές μηχανορραφίες, δολοπλοκίες, αλχημείες και ραδιουργίες δημιουργούν συνθήκες υφαρπαγής. 

β) Ακόμη στερούν από τον σύλλογο και την προστασία των διατάξεων του αθλητικού Ν. 2725/1999 για τα μισθώματα και τις διαφημιστικές εκμεταλλεύσεις καθόσον «οι διατάξεις των παραγράφων 2, 3 και 4 του άρθρου 58 και του δεύτερου και τρίτου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 67 του Ν. 2725/1999 δεν εφαρμόζονται στις αθλητικές εγκαταστάσεις του άρθρου αυτού». Πρόκειται για κατάφορη αδικία σε βάρος των συμφερόντων του σωματείου που μεθόδευσαν η τοποτηρητική διοίκηση και η κερδοσκοπική ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ 1924 Α.Ε. Αλλά η απογύμνωση και ΑΠΕΓΔΥΣΗ του σωματείου δεν σταματά εδώ. Επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο με την ΣΥΜΒΑΣΗ ΔΩΡΕΑΝΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΠΕΔΟΥ

Παρ’ όλο η παρ. 1 του άρθρου 42 επιβάλλει ως πρώτη ενέργεια και πρωτοπραξία την εκπλήρωση του καταστατικού σκοπού (γηπεδική στέγαση όλων των αθλητικών τμημάτων του σωματείου) και την ανέγερση αθλητικού κέντρου Μνήμης & Πολιτισμού με την επωνυμία «Αγία Σοφία» και παρά το γεγονός ότι στην συνάρτηση κατασκευής του όλου έργου συμμετέχει το σωματείο με προσφερόμενο οικόπεδο και με χρηματοδότηση 20.000.000 € από την Περιφέρεια για λογαριασμό του σωματείου που αποτελούν το 1/2 και πλέον του κόστους των αμιγών αθλητικών εγκαταστάσεων και το υπόλοιπο 1/2 η ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ κατασκευαστική, εν τούτοις αγνόησαν πλήρως την ύπαρξη του σωματείου και τις ζωτικές γηπεδικές του ανάγκες τα γηπεδικά συμφέροντα και τα θεμελιώδη γηπεδικά του δικαιώματα και σχεδίασαν γηπεδικά σχέδια που προβλέπουν μόνον γήπεδο ποδοσφαίρου 31.527 θέσεων και λοιπές παράπλευρες εμπορικές κερδοσκοπικές εκμεταλλεύσεις. Με τον σχεδιασμό αυτό το σωματείο μένει για πάντα (όσο ζει) άστεγο, ξεκληρισμένο, απογυμνωμένο, πεταγμένο στον δρόμο, ξεσπιτωμένο, καταχρεωμένο, νέο-προσφυγικό που οδηγείται μετά πλήρους βεβαιότητας στην οικονομική ασφυξία, στον οικονομικό στραγγαλισμό, στον μαρασμό, στην χρεοκοπία, στην πτώχευση, στην κατάρρευση, στη διάλυση και τον αφανισμό, αποκλεισμένο από την γηπεδική στέγαση, συλλειτουργία, συνδιοίκηση, συνδιαχείριση και συνεκμετάλλευση που αποτελούν οξυγόνο αναπνοής και πηγή ζωής για το σωματείο. Τέτοιοι επαχθέστατοι και επιβλαβέστατοι όροι δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτοί διότι επιδεινώνουν δραματικά την εξαιρετικά δύσκολη κρίση ζωής του σωματείου.

2. Και ο Πρόεδρος τι κάνει; Παραχωρεί εντελώς δωρεάν τον γηπεδικό χώρο με πλήρη αυτοαποκλεισμό του σωματείου από τα οποιαδήποτε στεγαστικά δικαιώματά του και με πλήρη αδιαφάνεια, παράτυπο, παράνομο, αντικαταστατικό τρόπο, καθ’ υπέρβαση και κατάχρηση της εξουσιαστικής διοικητικής του αρμοδιότητας στην «ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ 1924 ΑΕ» και κρατείται απόκρυφη, απόρρητη, μυστική και είναι εντελώς άγνωστη στο σώμα της Γ.Σ. της κοινωνίας μελών του σωματείου. Αν και ζητήθηκαν πληροφορίες δεν δόθηκαν από την διοίκηση η οποία αρνήθηκε αλαζονικά και περιφρονητικά λέγοντας παραπλανητικά: «δεν έχετε εμπιστοσύνη;» «μα η εμπιστοσύνη είναι μητέρα της απάτης» λέγει η σοφή λαϊκή παροιμία. Προσπαθώντας στα μουλωχτά και απόκρυφα να την περάσουν. 

3. Οι επαχθείς και επιβλαβέστατοι γηπεδικοί όροι που απογυμνώνουν, εκτοπίζουν, ξεχωρίζουν, καταληστεύουν και αφήνουν άστεγο το μαρτυρικό σωματείο δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί και αποτελούν τον κύριο λόγο διαφωνίας, ένστασης, αντίθεσης, διαμάχης και αντιπαλότητας με την διοίκηση η οποία μέσα σε μισή ώρα και με συνοπτικές διαδικασίες πέρασε οικονομικούς και διοικητικούς απολογισμούς για μια 3ετία. Αδιαφορεί πλήρως και ουσιαστικά καταργεί και περιφρονεί το καταστατικό και τον προβλεπόμενο οικονομικό και διοικητικό έλεγχο. Αφού απέτυχαν όλες οι προσπάθειες εξάλειψης των επιβλαβέστατων όρων, εζητήθη η δικαστική συνδρομή για την διοικητική συμμόρφωση προς το καταστατικό και τους νόμους και τα συμφέροντα του σωματείου. Το γεγονός αυτό ενόχλησε και επόνεσε και προκάλεσε από τον συγκεκριμένο συντάκτη αήθη εμπαθή συκοφαντική επίθεση για «πέμπτη φάλαγγα», περιφερόμενες κομπανίες κ.τ.λ.». Προς τι η επίκριση;

Και ερωτάται ο κύριος Τσατάλης: 

  • δεν συμφωνεί με την προβλεπόμενη διοικητική νομιμότητα;
  • Δεν συμφωνεί και δεν τον ενδιαφέρει να διατηρηθεί αναλλοίωτη και αλώβητη η ιδιοκτησία του γηπεδικού χώρου όπως την παρέλαβε από το 1934;
  • Δεν τον ενδιαφέρει η ιδιόκτητη γηπεδική στέγαση όλων των αθλητικών τμημάτων του συλλόγου που για λογαριασμό του σωματείου προσφέρεται το γηπεδικό οικόπεδο και το 1/2 του κόστους της συνολικής χρηματοδότηση έργου και 20.000.000 € από την Περιφέρεια Αττικής;
  • Δεν τον ενδιαφέρει η απογύμνωση, η εκτόπιση, το ξερίζωμα, το ξεκλήρισμα, το ξεσπίτωμα και η γηπεδική καταλήστευση;
  • Δεν τον ενδιαφέρει η αρπαχτή, η ρεμούλα, η ασυδοσία, το ανεξέλεγκτο και η αθέμιτη κερδοσκοπική απληστία σε βάρος του σωματείου;
Επιλησμοσύνη, παράβαση και παράκαμψη των καταστατικών υποχρεώσεων και καθηκόντων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή διότι βλάπτονται σοβαρά οι ζωτικές γηπεδικές ανάγκες και τα ζωτικά γηπεδικά συμφέροντα και δικαιώματα του σωματείου. Ούτε μπορεί να γίνει αποδεκτός ο γηπεδικός αποκλεισμός. Δεν έχουμε όλοι μας ελαστική συνείδηση.

Υ.Γ. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤO ΑΛΛO ΜΕΓΑΛO ΔΙΟΙΚΗΤIKO ΓΗΠΕΔΙΚO ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ.

1. Η απώλεια της παραχωρηθείσας γηπεδικής έκτασης των 27.233 στρεμμάτων για την ολοκλήρωση της γηπεδικής στέγασης του συλλόγου η οποία με μεγάλη υπαιτιότητα των διοικήσεων δεν αξιοποιήθηκε και το γεγονός αυτό έδωσε τον εύσχημο λόγο να ανακληθεί με το αριθμ. 340/1975 προεδρικό διάταγμα του οποίου φωτοτυπία δημοσιεύεται προς γνώση.

2. Το έγκλημα και η προδοσία είναι μόνιμο φαινόμενο στο σωματείο το οποίο έχει μεταβληθεί σε «βιότοπο και θερμοκήπιο» φιλόδοξων αδίστακτων τυχοδιωκτικών κερδοσκόπων που σαν τα αρπακτικά και τα «ξεφτέρια» καιροφυλακτούν για να επιπέσουν επί του σωματείου για να το κατασπαράξουν και να του υφαρπάξουν, ιδιοποιηθούν και σφετερισθούν την περιουσία του. Αυτός είναι ο μόνιμος και σταθερός στόχος στην τελευταία εικοσαετία.

Η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη, δραματική και αθεράπευτη με τα υπάρχοντα δεδομένα. Τα πάντα έχουν διαβρωθεί, εκφαυλισθεί, διαφθαρεί, εκφυλισθεί, διαπλεχθεί και δεν γνωρίζω εάν υπάρχουν ακόμη εκεί υγιή κύτταρα ζωής. Οι αιτίες της κακοδαιμονίας πρέπει άμεσα να εκριζωθούν και να απομακρυνθούν. Ποιοι ευθύνονται; Τι πρέπει να γίνει; Και πως πρέπει να γίνει; Είναι ζητούμενο αντικείμενο που πρέπει να απασχολήσει άμεσα εάν υπάρχει ελπίδα σωτηρίας του σωματείου και ποια μορφή μπορεί να πάρει. Πάντως με τέτοιο επίπεδο διοικητικών παραγόντων «και αυλικών πραιτοριανών» δεν υπάρχει καμία προοπτική για το σωματείο. Είναι καταδικασμένο εκ προοιμίου σε μοιραία κατάληξη. Απαιτείται γενικό καθαρτήριο, εξορκισμός, εξαγνισμός, γενική αποστείρωση και εκτεταμένη απολύμανση για να καθορισθεί και να θεραπευθεί το δημιουργημένο νοσηρό και τοξικό περιβάλλον που κατατρώγει σαν το σαράκι το σωματείο.

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ εδώ και τώρα παν-ενωσιτικό εθελοντικό προσκλητήριο μάχης για την δημιουργία ευρύτατης αντιπροσώπευσης. Συντονιστικής Επιτροπής για την σωτηρία και την κάθαρση του σωματείου. Εάν υπάρχει ισχυρή θέληση και πίστη θα επιτύχει η ανάσχεση του κατήφορου.

ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

19 Νοέμβρη 2016
παρατηρητήριο.

πηγή: aekwatch.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου